Kategoria: SPOJRZENIA

France is back

Dwie rzeczy mnie zafrapowały w Brukseli i Strasburgu. Pierwsza to amerykanizacja europejskiej sceny politycznej, a druga – to nagły przełom we francuskim myśleniu o Europie.
Jeszcze niedawno Francja była wyśmiewana przez niemal wszystkich swoich partnerów. „Wielki naród”, jak ironicznie mówili Niemcy, a francuskie wezwania do utworzenia europejskiego system obronnego były postrzegane jako obsesyjny antyamerykanizm. Francuskie wezwania do stworzenia mocarstwa europejskiego, ambicja uczynienia z Unii aktora międzynarodowego o wadze równej wadze Stanów Zjednoczonych, były wyśmiewane jako wyraz megalomańskiej nostalgii kraju, który utracił swe dawne wpływy. Jeśli chodzi o propozycję wspólnej polityki przemysłowej zgłaszaną przez prezydenta Republiki, była ona uważana za dowód jego kolbertyzmu.

Czytaj więcej

Moment szczęścia

Należało zintegrować kraje Europy Wschodniej z Unią zaraz po upadku Muru Berlińskiego. Nie umieliśmy przekuć tego momentu szczęścia po obu stronach żelaznej kurtyny w moment polityczny, którego cementem byłyby pozytywne emocje.

Czytaj więcej

Nie opuszczajcie nas!

List otwarty do naszych brytyjskich przyjaciół.

Być może jest już za późno. Z całą pewnością jest bardzo późno, by Wam to powiedzieć, ale wykrzyczę mimo wszystko: nie opuszczajcie nas, nie róbcie tego!
Nie odchodźcie, bo – poza wspólnymi interesami, ekonomicznymi i strategicznymi, łączy nas dwa tysiące lat wspólnej historii, głębia i logika intymności, dwadzieścia wieków interakcji i wspólnego postępu. I nie ma najmniejszego powodu, byście nas opuszczali.
Jest między nami także wiele różnic, które tworzą i karmią iluzje. Są tacy, którzy mówią, że jeśli oddzielimy dwa brzegi kanału La Manche, naszego europejskiego wewnętrznego morza, będziemy mieć więcej energii i poszerzymy nasze możliwości. Niektórzy mają wizję, według której Wielka Brytania wraca do swej dawnej chwały, inni z kolei wskazują na to, że stary kontynent wraz z brexitem uwolni się od swych ograniczeń. Te iluzje nam ciążą, ale – jeśli nas opuścicie – przekonamy się, że to tylko dziecinne sny…

Czytaj więcej

SŁOWO WSTĘPNE

Drodzy Czytelnicy!

Witam serdecznie na mojej stronie. 

To nie jest zwykła strona posła, którym - nie bez obaw - niedawno zostałem. Nie jest to także do końca strona dziennikarza, którym jestem od pół wieku.

Mam nieco szaloną ambicję, by zdawać Państwu relację z mojej pracy deputowanego w Brukseli i Strasburgu, a także nadal podążać za ewolucją świata oraz próbować opisywać kulisy instytucji europejskich.

Chciałbym, by ta strona była wielojęzyczna, by przekraczała granice, które czasem nas jeszcze dzielą.

Mam nadzieję na Państwa wyrozumiałość, jako że ta strona dopiero się tworzy. Ale - jak wiemy - nie od razu Kraków zbudowano.

Z serdecznymi pozdrowieniami, 

Bernard Guetta

Kontakt

Bruksela

E-mail:

bernard.guetta@europarl.europa.eu

Telefon :

0032. 2.284.55.40

Adres :

Parlament Europejski

Willy Brandt 04M047

60, rue Wiertz / Wiertzstraat 60

B-1047 Brüssel

Strasbourg

Telefon:

0033.3.88.17.55.40

Adres :

Parlament Europejski

Winston Churchill M02112

1, avenue du Président Robert Schuman

F-67000 Strasbourg Cedex

Kontakt z moimi współpracownikami

Tamás Kugyela
tamasdavid.kugyela@europarl.europa.eu
Tél : 00.32.2.283.75.40
Mélanie-Véronique Le Clanche
veronique.leclanche@europarl.europa.eu
Tél : 00.32.2.284.75.40
Michal Matlak
michal.matlak@europarl.europa.eu
Tél : 00.32.2.283.85.40
Max Viskanic
max.viskanic@europarl.europa.eu
Tél : 00.32.2.485.75.40

DOWÓD OSOBISTY

Bernard Guetta

Urodzony 28 stycznia 1951 roku w Boulogne-Billancourt
Żonaty, dwoje dzieci

Edukacja
Centre de formation des journalistes (CFJ), Paris /Centrum Kształcenia Dziennikarzy, Paryż/

Doświadczenie zawodowe

Dziennikarz, obszar specjalizacji: geopolityka

Dziennikarz dziennika „Le Monde” 1979-1990; korespondent w Wiedniu, Warszawie, Waszyngtonie
Korespondent z Moskwy 1987-1990
Publicysta radia „France Inter” 1991-2018
Redaktor naczelny „Expansion” 1991-1993, jak również „Nouvel Observateur” 1996-1999
Publicysta "L'Express", "Temps" oraz "Libération".
Współpracuje z dziennikami: "La Repubblica", "Gazeta Wyborcza" i tygodnikiem "L'Espresso".

Sześć nagród dziennikarskich, w tym:
Nagroda Alberta - Londyn 1981
Nagroda Mumm 1989 za książkę „Géopolitique”

Publikacje

Patron Mai, Le Seuil, 1975
Eloge de la Tortue, Le Monde, Actualités, 1991
Pologne, with Philippe Barbey, Arthaud 1992
Géopolitique, L'Olivier, 1995
L'Europe fédérale, avec Philippe Labarde, Grasset, Collection : « Pour et Contre », 2002
Le Monde est mon métier : Le journaliste, les pouvoirs et la vérité, with Jean Lacouture, Grasset, 2007
L'an I des révolutions arabes : décembre 2010-janvier 2012, Belin, 2012
Intime Conviction. Comment je suis devenu européen, 2014
Dans l'Ivresse de l'histoire, Flammarion, 2017
L'Enquête hongroise (puis polonaise, italienne et autrichienne), Flammarion, 2019